Μηνύματα φωτός

-Ευτυχισμένος αυτός που γνωρίζει,τι είναι αγάπη προς τον Ιησού Χριστό και περιφρονεί τον εαυτόν του χάριν αυτής της αγάπης.
-Αγάπησε ψυχή ολόθερμα τον Ιησού Χριστό.Αυτόν να θεωρείς φίλο σου,Αυτόν,που έστω και αν όλοι σε εγκαταλείψουν,δεν θα σε αφήσει ποτέ,ούτε θα επιτρέψει να καταστραφείς.
-Αν σε κάθε σου ανάγκη επικαλείσαι τον Ιησού Χριστό,θα Τον έχεις πάντοτε κοντά σου.Αν ο Χριστός είναι μαζί σου,κανείς εχθρός δεν μπορεί να σε βλάψει.
-Να είσαι ταπεινός και ειρηνικός και ο Ιησούς Χριστός θα είναι μαζί σου
-Να είσαι ευσεβής και πράος και ο Ιησούς Χριστός θα είναι μαζί σου.
-Κάνε τον Ιησού Χριστό βασιλιά της καρδιάς σου και θα είσαι πάντα ευτυχισμένος.

Πέμπτη, 31 Οκτωβρίου 2013

Με την εξομολόγηση ο άνθρωπος λυτρώνεται

(Από το βιβλίο: «ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΜΕ ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ, ΠΑΡΑΒΟΛΕΣ ΚΑΙ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ», Τόμος Β΄)



- Γέροντα, στα πρώτα χρόνια του Χριστιανισμού οι Χριστιανοί έκαναν δημόσια εξομολόγηση. Βοηθάει αυτό;

- Άλλα τα πρώτα χρόνια του Χριστιανισμού και άλλα τώρα. Σήμερα αυτό δεν βοηθάει.

- Γιατί, Γέροντα; Τότε είχαν πιο πολύ ζήλο;

- Και πιο πολύ ζήλο είχαν και δεν είχαν αυτά που έχουν σήμερα οι άνθρωποι. Τώρα βλέπεις, τα ανδρόγυνα χωρίζουν στα καλά καθούμενα, δεν είναι όπως παλιά.

Έχουν απομακρυνθεί οι άνθρωποι από το Μυστήριο της εξομολογήσεως, γι’ αυτό και πνίγονται από τους λογισμούς και τα πάθη. Πόσοι έρχονται και ζητούν να τους βοηθήσω σε κάποιο πρόβλημά τους, και ούτε εξομολογούνται ούτε εκκλησιάζονται! «Εκκλησιάζεσαι καθόλου;», τους ρωτάω. «Όχι», μου λένε. «Εξομολογήθηκες καμιά φορά;

Το δάκρυ του Αρχαγγέλου


Τρίτη, 29 Οκτωβρίου 2013

Το ανευλόγητο γάλα


Κάποτε ευρισκόμενος ο Όσιος Παρθένιος στον Κρουσώνα, ένας βοσκός του ζήτησε να ευλογήσει το κοπάδι των αιγοπροβάτων του. Ο Γέροντας ανταποκρίθηκε και πήγε στη μάνδρα, όπου και είχε συγκεντρώσει τα ζώα με το θαυματουργό σταυρό ευλογίας που έφερε πάντοτε μαζί του, ευλόγησε το κοπάδι, λέγοντας διάφορες προσευχές. Ο βοσκός, γνωρίζοντας ότι ο Γέροντας δεν έτρωγε κρέας για να τον φίλευε στο σπίτι του, σφάζοντας κάποιο από τα ζώα του, του είπε να αρμέξει κάποιο πρόβατο ή κατσίκα και να του προσφέρει λίγο γάλα. Ο Όσιος δέχθηκε και του είπε:

—Ναι, ευχαρίστως θα πιω λίγο γάλα από την κατσίκα, που θα σου υποδείξω εγώ. Και του έδειξε από ποιά ήθελε γάλα. Ο βοσκός πήγε να πιάσει το ζώο, αλλά δεν μπορούσε. Το κυνηγούσε για πολλή ώρα αν και ήταν ήμερο, διότι καθημερινά το άρμεγε, αλλά τώρα δεν μπορούσε να το πιάσει. Στο τέλος αποκαμωμένος λέει στο Γέροντα:

-Γέροντα, βλέπεις δεν μπορώ να το πιάσω…

—Δεν μπορείς, διότι το έχεις κλέψει. Έτσι δεν είναι;

—Ναι, Γέροντα, το έχω κλέψει, είπε σκύβοντας το κεφάλι.

-Να γυρίσεις την αίγα στο κοπάδι το ξένο, από το οποίο την πήρες, διότι η ευλογία του Θεού δεν μπορεί να μείνει στο κοπάδι σου.

Με το θαυματουργικό αυτό τρόπο ο Όσιος Παρθένιος δίδαξε το βοσκό ότι τα ξένα πράγματα, τα κλοπιμαία δεν τα ευλογεί ο Θεός, αλλά εμποδίζουν και τη θεία ευλογία για τα άλλα τα νόμιμα, που έχουν αποκτηθεί με ιδρώτα.



Πηγή:diakonima

Σάββατο, 26 Οκτωβρίου 2013

Δάκρυσαν οι εικόνες του Ταξιάρχη στον Ιαλυσό Ρόδου ! Χτυπούνε οι καμπάνες αυτή τη στιγμή στην Ιαλυσό!26/10/2013


Δάκρυσαν οι δυο εικόνες του Ταξιάρχη στον Ιερό Ναό Ταξιαρχών στο Παλιό Νεκροταφείο της Ιαλυσού.

Από τις 7 το πρωί, όταν άνοιξαν οι πόρτες τις εκκλησίας, ο Ιερέας και οι πιστοί με αίσθημα κατάνυξης και συγκίνησης αντίκρισαν τις δυο εικόνες του ταξιάρχη να δακρύζουν.

Πλήθος πιστών συρρέει από εκείνη την ώρα στην Εκκλησία όπως και Ιερείς από πολλές ενορίες του νησιού, καθώς όπως λένε οι ίδιοι δεν μπορούν να εξηγήσουν γιατί συμβαίνει αυτό.

Η φωτογραφία είναι από την μια εικόνα του Ταξιάρχη με το δάκρυ αποτυπωμένο πάνω, όσο μπορεί να φανεί στη φωτογραφία, την οποία έστειλε στο rodosreport o Σάββας Σαχίνης.

rodosreport.gr


rodosreport.gr
http://www.youtube.com/watch?v=vazcrznw4Ig&feature=share

TV KOSMOS.GR

Η ΑΠΟΔΗΞΗ!!!!
http://www.youtube.com/watch?v=_uo-bixCAiU#t=33

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΣΗΜΑΔΙ---ΔΑΚΡΥΖΕΙ Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΤΑΞΙΑΡΧΗ ΣΤΗ ΡΟΔΟ-ΘΥΜΑΣΤΕ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΕΛΠΙΔΙΟ?



S.O.S ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΣΗΜΑΔΙ

Από νωρίς το πρωί όταν άνοιξαν τις πόρτες τις εκκλησίας, συνειδητοποίησαν ότι οι δυο εικόνες του Ταξιάρχη στον Ιερό Ναό Ταξιαρχών στο Παλιό Νεκροταφείο Ιαλυσού δάκρυζαν. Έκτοτε πλήθος πιστών συρρέει στην εκκλησία για να προσκυνήσει την Εικόνα. Τώρα συνεχίζει να δακρύζει η μεγάλη εικόνα του Ταξιάρχη.

Περίπου στις δυο το μεσημέρι, στο σημείο μετέβη ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ρόδου κ. Κύριλος, ο οποίος προσκύνησε την εικόνα, την εξέτασε και έδωσε εντολή να μεταφερθεί στην Εκκλησία της Ιαλυσού, στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου, όπου θα ακολουθήσει παράκληση. Ήταν αρκετά προσεκτικός και δεν θέλησε να κάνει δηλώσεις μέχρι να εξακριβωθεί περί τίνος πρόκειται, αν και φαίνεται να πιστεύει ότι πρόκειται για θαύμα του Ταξιάρχη εφόσον δεν υπάρχουν ενδείξεις κάποιου άλλου γεγονότος που να προκαλεί τα δάκρυα.

Οι πιστοί, όπως και ο εφημέριος του Ναού π. Απόστολος, σκουπίζουν τα δάκρυα του Ταξιάρχη και η εικόνα συνεχίζει ασταμάτητα να δακρύζει. H εικόνα άλλαξε περιβάλλον για να εξετάσουν αν θα συνεχίσει να δακρύζει ενώ διαπιστώθηκε ότι δεν υπάρχει υγρασία πίσω από την εικόνα.

Κόσμος προσκυνάει, προσεύχεται κλαίει από δέος και συγκίνηση μπροστά στον Ταξιάρχη και εύχεται να τους προστατέψει, καθώς πιστεύουν ότι όταν οι εικόνες δακρύζουν, δεν είναι καλό σημάδι. Προσπαθούν με λίγο βαμβάκι να σκουπίσουν τα δάκρυα και να τα έχουν σαν φυλαχτό. Όσο περνάει η ώρα, όλο και περισσότερος κόσμος σπεύδει να προσκυνήσει τον Ταξιάρχη. Και όλα αυτά, λίγες ημέρες πριν από την Χάρη του.

Όπως πάντα αναφέρεται, όταν οι εικόνες δακρύζουν, είναι σημάδι των καιρών…
ΕΙΚΟΝΑ ΤΑΞΙΑΡΧΗ ΔΑΚΡΥΖΕΙ ΡΟΔΟΣ 26-10-13
http://www.youtube.com/watch?v=rdbJKpHdRR0


ΓΙΑ ΝΑ ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ ΤΙ ΕΙΧΕ ΠΕΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΕΛΠΙΔΙΟΣ?
ΓΙΑ ΝΑ ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ -ΣΟΚ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΕΛΠΙΔΙΟΥ
Η ΡΟΔΟΣ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ ΕΙΧΕ ΠΕΙ ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

Παρασκευή, 25 Οκτωβρίου 2013

Ἅγιος Μεγαλομάρτυς Δημήτριος ὁ Μυροβλύτης 26 Ὀκτωβρίου


Ὁ Ἅγιος Δημήτριος ἤτανε παλληκάρι
καὶ τῆς χριστιανοσύνης μας τὸ φωτεινὸ καμάρι.

Διακόσια ἑξήντα μετὰ Χριστὸν εἰς τὴν Θεσσαλονίκη
γεννήθηκε ὁ Ἅγιος, ποὺ ἡ πόλις τοῦ ἀνήκει.

Ἐπίσημο τὸ γένος του καὶ ἦταν στολισμένος
καὶ μὲ Θεοῦ χαρίσματα δαφνοστεφανωμένος.

Φρόνιμος, μὲ ταπείνωση καὶ μὲ δικαιοσύνη,
σεμνός, ἁγνὸς καὶ ἠθικὸς τὴν ἐποχὴ ἐκείνη.

Ὁλόψυχα εἰς τὸν Χριστὸν ἐπίστευε ἐκεῖνος
λαμποκοποῦσε μὲ ἀρετὲς σὰν μυρωμένος κρίνος.

Ἦταν ὁ Διοκλητιανὸς βασιλέας εἰς τὴν Ρώμη,
χριστιανομάχος φοβερὸς καὶ σὰν θηρίο ἀκόμη.

Εἶχε καὶ Μαξιμιανὸ ὀνόματι γαμβρό του,
ποὺ ἦταν τότε στρατηγός, τὸν εἶχε βοηθό του.

Μοβόρος ἤτανε κι αὐτὸς σὰν τ᾿ ἄγρια θηρία,
Καίσαρα τὸν διόρισε εἰς τὴν Μακεδονία.

Γνώρισε τὸν Δημήτριο γεμάτο καλοσύνη,
Θεσσαλονίκης ἄρχοντα τὸν τίμησε νὰ γίνῃ.

Ἐνόμιζε ὁ Δημήτριος πὼς ἦν εἰδωλολάτρης,
τὸν διορίζει στρατηγὸ ἀξίας ἀνωτάτης.

Ἀλλὰ εἰς τὸ ἀξίωμα δὲν δίνει σημασία,
δὲν εἶχε ματαιότητα, οὔτε κενοδοξία.

Χάρηκε ὅμως μὲ αὐτὸ ποὺ βρῆκε εὐκαιρία,
γιὰ νὰ κηρύξῃ τοῦ Χριστοῦ ἀληθινὴ θρησκεία.

Πάσχιζε τώρα πιὸ πολὺ τὶς ἀρετὲς ν᾿ αὐξήσῃ,
καὶ στὴ θρησκεία τοῦ Χριστοῦ τὸν κόσμο νὰ γυρίσῃ.

Ἡμέρα καὶ νύχτα δίδασκε μὲ τ᾿ ἅγιόν του στόμα,
σὲ νέους καὶ σὲ γέροντες καὶ στὸ στρατὸ ἀκόμα.

Τοὺς ἔλεγε γιὰ τὸν Θεό, γιὰ τὴν Δημιουργία
πῶς ἔπλασε τὸν ἄνθρωπο, τοῦ ἔδωσε σοφία.

Ἄκουγαν καλοκάγαθοι Χριστοῦ διδασκαλία
κι ἔφευγαν ἀπ᾿ τὰ εἴδωλα μὲ τὴ θεογνωσία.

Γύρισαν Θεσσαλονικεῖς στὴν πίστη τὴν Ἁγία
καὶ ἀρνούντανε τοῦ σατανᾶ τὴν εἰδωλολατρεία.

Κατήγγειλαν στὸν βασιλιὰ ἄνθρωποι τὸν Δημήτρη,
ὅτι πιστεύει καὶ ὁμιλεῖ γιὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν πίστη.

Σὰν τ᾿ ἄκουσε ὁ βασιλιάς, λυπᾶται στὴν καρδία,

Το κελί του Αποστόλου Παύλου λένε πως ανακάλυψαν οι Τούρκοι!



Το ιστορικό κελί όπου διέμενε ο Απόστολος Παύλος κατά τη διάρκεια των περιοδειών του στην Μικρά Ασία, στην περιοχή όπου είχε δημιουργήσει την πρώτη μεγάλη ομάδα των πιστών του, φέρνουν στο φως της δημοσιότητας οι Τούρκοι.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας, στη περιοχή της Kilistra, νοτιοδυτικά του Ικονίου, η αρχαιολογική σκαπάνη που έχει προχωρήσει πολύ τα τελευταία χρόνια έφερε στο φως τής δημοσιότητας μια νέα «Καππαδοκία» με πολλές λαξευτές στοές. Στην περιοχή αυτή πιστεύεται πως έβρισκαν καταφύγιο την εποχή του Αποστόλου Παύλου πολλοί πιστοί χριστιανοί της πρώτης περιόδου της εξάπλωσης του χριστιανισμού στην Μικρά Ασία.



Όπως δήλωσε επίσημα ο Τούρκος καθηγητής Ιστορίας, Ali Boran, νοτίως της πόλης του Ικονίου, βρίσκονταν η ιστορική πόλη της Kilistra και στην περιοχή αυτή υπήρχε την εποχή του Αποστόλου Παύλου κοινόβιο, στο οποίο ο Απόστολος των Εθνών δίδασκε τον χριστιανισμό προσηλυτίζοντας πολλούς ελληνόφωνους μικρασιάτες στην νέα θρησκεία η οποία σε λίγα χρόνια θα κατακτούσε όλη την Μικρά Ασία. Ο Τούρκος ιστορικός

Πέμπτη, 24 Οκτωβρίου 2013

Από τη σοφία των στάρετς


Χωρίς την ταπείνωση, έλεγε ο στάρετς Αμβρόσιος, δε σώζεται ο άνθρωπος. Αν πιστέψουμε πως από δική μας αξία σωζόμαστε, έχουμε απατηθεί. Θα σας αναφέρω ένα διδακτικό περιστατικό. Μια επιφανής αρχόντισσα, αρκετά ευσεβής αλλά όχι και αρκετά ταπεινή, καθώς κοιμόταν είδε ένα συγκλονιστικό όνειρο: Πάνω σε ένδοξο θρόνο ο δίκαιος Κριτής! Και απέναντί του πλήθη λαού, μεταξύ των οποίων και η ίδια. Ο Χριστός ετοιμαζόταν να καλέσει κοντά Του τους εκλεκτούς. Εκείνη που βασιζόταν στις αρετές της και στις καλοσύνες της περίμενε μεγάλες τιμές, αλλά έπεσε έξω στην πρόβλεψή της…

Κάποια ταπεινή χωριατοπούλα κρίθηκε άξια για την πρώτη θέση. Δεύτερος ήταν ένας φτωχός χωρικός που φορούσε μάλιστα και τσαρούχια. Ακολούθησαν στη σειρά πλήθη απλοϊκών ανθρώπων. Σε μια στιγμή ο Κύριος έπαυσε να προσκαλεί άλλους. Εκείνη πάνω στην απελπισία της αποφάσισε να τον πλησιάσει και να του υπενθυμίσει τα καλά που είχε κάνει. Ο Χριστός όμως απέστρεψε εντελώς το πρόσωπό Του απ’ αυτήν. Εξουθενωμένη πλέον, έπεσε στο έδαφος, έκλαψε και αναγνώρισε ταπεινά πως πραγματικά δεν της άξιζε η ουράνια Βασιλεία. Να, αγαπητοί μου-εδώ δυνάμωσε τη φωνή του ο στάρετς-το ταπεινό φρόνημα! Έτσι έπρεπε να

«Η Παναγία μπροστά στο Ταμείο της Εφορίας πληρώνει το χρέος μου».Σύγχρονο θαύμα της Παναγίας Γοργοεπηκόου Μάνδρας Αττικής.







Ευρίσκεται στη σ.82 του βιβλίου της Μονής. Συνοπτικά αναφέρουμε:

Μια κυρία στα Μέγαρα, μετά το θάνατο του ανδρός της, την ειδοποίησε η Εφορία Μεγάρων να πάει προς τακτοποίηση του μεγάλου χρέους που άφησε ο άνδρας της από επιχειρήσεις που είχε. Πήγε στην εφορία να μάθει το ποσό και πώς να το τακτοποιήσει. Ο Έφορος της είπε ότι δεν μπορούσε εκείνη την ημέρα, γιατί είχε κόσμο και ότι πρέπει με προσοχή να δει τον φάκελλο, οπότε να του τηλεφωνήσει σε δυο-τρεις ημέρες. Πριν έλθει η δύσκολη αυτή ώρα, πήγε με την αδελφή της στη Μονή Γοργοεπηκόου και εκ βαθέων προσευχήθηκαν στην Παναγία «να τακτοποιήσει το θέμα, όπως αυτή ήξερε και μπορούσε, διότι χρήματα δεν υπήρχαν». Πράγματι, σε τρεις μέρες που πήρε τον Έφορο να της πει το ποσό, άκουσε κάτι που δεν πίστευε στ’ αυτιά της. «Κυρία, το χρέος σας τακτοποιήθηκε, ήρθε χθες μια κυρία και ξόφλησε όλο το χρέος, ο φάκελλος έκλεισε». Η κυρία τον ρωτούσε πώς και τι, διότι δεν είχε πάει να πληρώσει. «Δεν ξέρω, της είπε, ποια ήταν η κυρία. Το θέμα είναι ότι ο φάκελλος έκλεισε, διότι πληρώθηκε το χρέος».

Ας σημειωθεί ότι το θέμα δεν το γνώριζε άλλος εκτός από την μητέρα της και την αδελφή της. «Το ήξερε όμως η Παναγία και έτρεξε….». Η αδελφή της άκουσε τη χήρα να λέει μεταξύ άλλων: «Και μόνο, Παναγία μου, που το σκέπτομαι αυτό το πρωτάκουστο θαύμα,

Τετάρτη, 23 Οκτωβρίου 2013

Ο Θεός δεν θα μας ρωτήσει πόσους φίλους έχουμε..

Ο Θεός δεν θα μας ρωτήσει πόσους φίλους έχουμε.. Θα μας ρωτήσει με πόσους ανθρώπους είμαστε φίλοι.


Ο Θεός δεν θα μας ρωτήσει τι μάρκα αυτοκίνητο οδηγούμε. Θα μας ρωτήσει πόσους ανθρώπους μεταφέραμε με το αυτοκίνητό μας, όταν δεν είχαν μέσο συγκοινωνίας να μετακινηθούν.

Ο Θεός δεν θα μας ρωτήσει πόσα τετραγωνικά είναι το σπίτι μας. Θα μας ρωτήσει πόσους ανθρώπους φιλοξενήσαμε σ'αυτό.

Ο Θεός δεν θα μας ρωτήσει για τα επώνυμα και ακριβά ρούχα που
έχουμε στις ντουλάπες μας. Θα μας ρωτήσει πόσους φτωχούς ντύσαμε.
Ο Θεός δεν θα μας ρωτήσει πόσο μεγάλο μισθό παίρνουμε. Θα μας ρωτήσει εάν συμβιβάσαμε τον χαρακτήρα μας για να τον αποκτήσουμε.

Ο Θεός δεν θα μας ρωτήσει τον τίτλο ή τα αξιώματα της εργασίας μας. Θα μας ρωτήσει εάν εκτελέσαμε την εργασία μας με ήθος και με προσοχή.

Ο Θεός δεν θα μας ρωτήσει πόσους φίλους έχουμε. Θα μας ρωτήσει

Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2013

Ἡ ἀπληστία καὶ ἡ θεοεγκατάλειψη.


Γύρω στὸ 1979, πέρασα μιὰ ἀπὸ τὶς δυσκολότερες περιόδους τῆς ζωῆς μου, μὲ ἀλλεπάλληλα χτύπηματα. Αὐτὸ κράτησε γιὰ ἕνα χρόνο περίπου καί, ὅπως καταλαβαίνω τώρα, ὅλα ἔγιναν γιὰ νὰ συνετιστῶ, διότι εἶχα ἀρχίσει πλέον νὰ σκέπτομαι ὑπεροπτικά. Εἶχα ἀρχίσει νὰ μπαίνω σ’ ἕναν ἄλλο τρόπο σκέψης, πιστεύοντας πὼς ὅποιος εἶναι ἐξυπνότερος μπορεῖ νὰ κοροϊδεύει καὶ τοὺς ἄλλους.

Εἴχαμε μία ἑταιρεία εἰσαγωγῆς ὑφασμάτων μαζὶ μὲ κάποιον ἄλλο καὶ κερδίζαμε πολλὰ χρήματα. Μὲ κάθε εἰσαγωγὴ κερδίζαμε πέντε μὲ δέκα χιλιάδες λίρες. Τεράστια ποσά! Κι ἔκανα μεγάλη ζωὴ τότε. Ὅλα αὐτὰ ὅμως ἦταν χτισμένα ἐπάνω σὲ μεγάλες ἀπάτες, οἱ ὁποῖες μᾶς ὁδηγοῦσαν ὁλοένα καὶ σὲ μεγαλύτερες.  Ἦρθε ὅμως κάποια στιγμὴ καὶ ὁ φραγμός. Ποιὸς ἦταν ὁ φραγμός;

[ ...] Πληγώθηκα καὶ ἀπογοητεύτηκα. Καὶ σὰν νὰ μὴν ἔφτανε αὐτό, μοῦ πῆραν καὶ ἕνα μαγαζί. Καὶ ἀμέσως μετὰ δέχτηκα ἕνα χτύπημα ἀπὸ τὴν ἴδια μου τὴν οἰκογένεια. Ἡ στενοχώρια μου ἦταν ἀφόρητη. «Τὶ παντρεύεσαι, ἀφοῦ δὲν εἶσαι ἱκανὸς νὰ συντηρήσεις οἰκογένεια;» σκεφτόμουν. «Σοῦ πῆραν τὸ μαγαζί.   Ἔχεις πάθει τόσα πράγματα…». Καὶ ὑπῆρξε καὶ συνέχεια [...]

Κλονίστηκα. Ἡ τράπεζα, τὸ μαγαζί, τὸ συμβόλαιο, τὸ σπίτι, ἀπὸ ὅλα τὰ σημεῖα, ἀλλεπάλληλα χτυπήματα μέσα σὲ ἕνα μήνα.   Ἔφτασα σὲ τέτοια κατάσταση, ποὺ ἔβλεπα τὴν ἐλιὰ γιὰ γίγαντα, γιὰ κολοσσό. Χρειάστηκε νὰ βγάλω κάτι φωτογραφίες τότε καὶ συνειδητοποίησα ὅτι εἶχε ἀλλοιωθεῖ τὸ πρόσωπό μου. Ἐκεῖ θυμήθηκα τὸν

Η φιλαργυρία - Γέροντας Παίσιος


Η φιλαργυρία

1. Για τους ανθρώπους πού είναι προσκολλημένοι στα
υλικά αγαθά, ό Γέροντας Παίσιος τόνιζε: «Ο κυριευμέ­νος από υλικά πράγματα είναι κυριευμένος πάντα από στε­νοχώρια και άγχος, γιατί πότε τρέμει μην του τα πάρουν και πότε μην του πάρουν την ψυχή. Ο τσιγκούνης πάλι, πού αγκύλωσε το χέρι του από το πολύ σφίξιμο, έσφιξε και την καρδιά του και την έκανε πέτρινη. Για να θερα­πευθεί θα πρέπει να επισκεφθεί δυστυχισμένους ανθρώ­πους, να πονέσει, οπότε θα αναγκασθεί να ανοίξει σιγά — σιγά το χέρι του, και θα μαλακώσει τότε και η πέτρινη καρδιά του και θα γίνει καρδιά ανθρώπινη και έτσι θα του ανοιχθεί και η πύλη του Παραδείσου».

2. Ό Γέροντας Πορφύριος έλεγε: «Το αν θα πάμε στον Παράδεισο ή στην κόλαση, δεν εξαρτάται από το αν έχουμε λίγα ή πολλά χρήματα, αλλά από τον τρόπο πού θα χρησιμοποιήσουμε αυτά πού έχουμε. Τα χρήματα, τα κτήματα και όλα τα υλικά αγαθά δεν είναι δικά μας, του Θεού είναι, εμείς έχουμε μόνο τη διαχείριση τους. Πρέπει να ξέρουμε ότι ο Θεός θα μας ζητήσει λογαριασμό και για την τελευταία δραχμή μας, αν τη διαθέσαμε σύμ­φωνα με το θέλημα του ή όχι».

Κυριακή, 20 Οκτωβρίου 2013

ΠΑΝΥΨΗΛΟΣ,ΘΕΟΡΑΤΟΣ,ΚΑΤΑΜΑΥΡΟΣ ΜΕ ΜΑΚΡΙΑ ΓΕΝΙΑ,ΜΠΗΚΕ ΜΕΣΑ Ο ΑΓΙΟΣ ΕΦΡΑΙΜ



Hταν Κυριακή 19 Νοεμβρίου 2006 ξημερώματα Δευτέρας, όταν εγώ και η Δέσποινα ολοκληρώναμε τις τελευταίες εργασίες για την ανακαίνηση του σπιτιού μου. Τότε ξαφνικά σ΄ όλο το σπίτι υπήρξε έντονα η μυρωδιά από λιβάνι… και αναρωτηθήκαμε ποιος θα μπορούσε να λιβανίζει τέτοια ώρα;!Τί κι αν βγήκαμε στο μπαλκόνι, τι κι αν έίχε περάσει μια ώρα, η μυρωδιά δυνάμωνε. Έντονο μύρο είχε κατακλείσει όλο το σπίτι! Κοιταχτήκαμε στα μάτια και φύγαμε γρήγορα-γρήγορα φοβισμένοι μη γνωρίζοντας τι συμβαίνει. Όταν σταματήσαμε τις εργασίες και φύγαμε από το σπίτι η έντονη μυρωδιά σταμάτησε. Μετά από τρεις μέρες ένοιωθα απίστευτη εξάντληση και αδιαθεσία. Για πρώτη μου φορά επισκέφθηκα νοσοκομείο. Hταν 22 Νοεμβρίου 2006.Η πρώτη επίσημη διάγνωση των γιατρών ήταν οτι το συκώτι μου είχε σχεδόν καταστραφεί και μόνο από θαύμα θα μπορούσα να ζήσω. Τότε αποκρίθηκα στη Δέσποινα και της είπα: ΅θέλω να με πας κάπου να προσευχηθώ… υπάρχει κάποιο κοντινό μοναστήρι εδώ στην Αθήνα;¨ κι εκείνη μου απάντησε γνωρίζω για το μοναστήρι του Αγίου Κυπριανού στη Φυλή, για κάποιο άλλο μοναστήρι στην Πεντέλη και για τον Άγιο Εφραίμ στη Νέα Μάκρη.


Αμέσως της απάντησα θέλω να με πάρεις απο δω και να με πας κατευθείαν εκει, στον Άγιο Εφραίμ! Φύγαμε λαθραία από το νοσοκομείο με την πεταλούδα των ορών στα χέρια μη γνωρίζοντας που ακριβώς πηγαίναμε. Σταματήσαμε στη Λεωρόρο Μαραθώνος σ’ ένα βενζινάδικο να ρωτήσουμε μια κύρια που βρίσκεται το μοναστήρι. Εκείνη όμως αντι να μας οδηγήσει σε αυτό, άρχισε να μας λέει πόσο θαυματουργός είναι ο Άγιος Εφραίμ, πόσο γοργουπήκοος Άγιος είναι και ότι εμφανίζεται με το μύρο του. Τότε κατάλαβα πως δε χρειαζόταν να μου πει που πρέπει να πάω, αλλά ν΄ ακολουθήσω απλά το κάλεσμά του.Χωρίς να το καταλάβω

Κάθε ἄνθρωπος ἔχει τρεῖς φίλους…



Ο ένας τον εγκαταλείπει κατά την ώραν του θανάτου, ο άλλος κατά τον ενταφιασμόν και ο τρίτος τον συνοδεύει πέραν του τάφου.

Ο πρώτος είναι τα υλικά αγαθά, ο δεύτερος oι φίλοι του και ο τρίτος τα καλά έργα.

Δια τούτο ο άνθρωπος πρέπει να φροντίζει, ώστε ενώ, όταν εγεννήθει, όλοι γελούσαν και αυτός έκλαιεν, όταν αποθάνει, οι άλλοι να κλαίουν και αυτός να γελάει!

Ὁ Ἅγιος Ἀρτέμιος ὁ Μεγαλομάρτυρας 20 Οκτωβρίου (προστάτης του αστυνομικού σώματος)




Πολλὲς καὶ σοφὲς ἅγιες μορφὲς παρελαύνουν ἀπὸ τὶς σελίδες τῆς ἱστορίας τῆς μεγάλης μας Βυζαντινῆς αὐτοκρατορίας. Μιὰ τέτοια μορφὴ καὶ ἐξαιρετικὴ προσωπικότητα εἶναι κι ὁ Ἅγιος Μεγαλομάρτυς Ἀρτέμιος ποὺ ἔζησε καὶ μαρτύρησε περὶ τὰ μέσα τοῦ τέταρτου αἰώνα μ.Χ. (361 – 363). Γιὰ τὸν Μεγαλομάρτυρα τοῦτον Ἅγιον ἀξίζει νὰ μιλήσουμε κάπως ἐκτενέστερα. Γι’ αὐτὸν λοιπὸν καὶ οἱ γραμμὲς ποὺ ἀκολουθοῦν.




Νέος, νεότατος ὁ Ἅγιος χάρη στὴ χριστιανικὴ μόρφωση ποὺ πῆρε ἀπὸ τοὺς πιστοὺς γονεῖς του ἄρχισε νὰ ξεχωρίζει ἀνάμεσα στοὺς συνομήλικούς τῆς πόλεώς του μὲ τὰ χαρίσματα καὶ τὰ προσόντα του. Ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος, ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ ποὺ γνώρισε τὸν εὐσεβὴ καὶ σοφὸ τοῦτο νέο, τὸν ἐξετίμησε ἰδιαίτερα καὶ ἔσπευσε νὰ τὸν ἀναδείξει δούκα καὶ αὐγουστάλιον τῆς μεγάλης πόλεως τῆς Ἀλεξανδρείας. Δηλαδὴ τὸν διόρισε ἀνώτερο διοικητὴ ὅλης της Αἰγύπτου. Στὴν ἐπίσημη αὐτὴ καὶ τιμητικὴ θέση ὁ Ἀρτέμιος σὰν πιστὸς χριστιανὸς ἀσκοῦσε τὰ καθήκοντά του μὲ πολλὴ προσοχὴ καὶ σύνεση, ὥστε ὅλοι νὰ θαυμάζουν τὰ ὑπέροχα πολιτιστικὰ καὶ ἠθικά του χαρίσματα.



Οἱ εὐτυχισμένες καὶ εὐλογημένες ἐκεῖνες μέρες δὲν κράτησαν δυστυχῶς γιὰ πολύ. Ὁ γιὸς καὶ διάδοχος τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου, Κωνστάντιος, ποὺ μετὰ τὸν θάνατο τοῦ πατέρα του ἀνέλαβε τὴν διοίκηση τῆς Ἀνατολῆς ἀπὸ τὸ Ἰλλυρικὸν πέλαγος μέχρι τὴν Προποντίδα, τὴν Ἀσία, Συρία,

Σάββατο, 19 Οκτωβρίου 2013

ΓΙΑΤΡΙΣΣΑ ΕΛΕΟΥΣΑ γράφει η Ανθούλα Λεωνίδα Χ'Άντώνη


Η οικογένεια του πατέρα μου αποτελείτο από 10 παιδιά, 7 
γιους και τρεις κόρες. Όταν ήταν δέκα χρονών αρρώστησε 
βαριά μία από τις αδερφές του η Παναγιώτα, όλοι έκλαιγαν 
και παρακαλούσαν να γίνει καλά η Παναγιώτα. 
Ένα πρωινό πήραν το γαϊδούρι και πήγαν στο Κτήμα να φέ-
ρουν τον γιατρό τον Όμηρο ,τότε δεν είχε αυτοκίνητα. Τον 
εκάθησαν πάνω στο γαϊδούρι και τον έφεραν στο χωριό. Την 
εξέτασε καλά καλά και τους λέγει, 
-αν βγάλει την νύκτα ναι για όχι. 
Εν' τω μεταξύ ο γιατρός αντί να πληρωθεί για τον κόπο του, 
έβγαλε και δύο λίρες και τις έβαλε κάτω από το μαξιλάρι της 
Παναγιώτας. Μετά τον εκάθησαν πάλι πάνω στο γαϊδούρι και 
τον πήραν στο Κτήμα. Κατά τα δειλινά ο παππούς και η για-
γιά πήγαν στο αλώνι να ανεμίσουν το σιτάρι, δίπλα είχε 
δρόμο, και νάσου να περνά μία γύφτησα τσιγγάνα και τους 
λέγει,

ΑΠΕΣΤΑΛΜΕΝΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ



Υπάρχουν άνθρωποι που δεν πιστεύουν ότι υπάρχει θεός και 

ζητούν αποδείξεις για την ύπαρξη του. Υπάρχουν και κάποιοι 

άλλοι που με συλλογιστικές αποδείξεις προσπαθούν να περι-

γράψουν και να αποδείξουν την ύπαρξη του. Η μεγαλύτερη 

απόδειξη είναι η παρουσία των απεσταλμένων του σε εμάς 

με τρόπο που δεν χωρεί αμφισβήτηση, που όσοι είναι τυχε-

ροί ήρθαν σε άμεση επαφή και ένιωσαν την παρουσία του 

και τη χάρη του στην προσωπική τους ζωή και χαράχτηκαν 

πανω τους ανεξίτηλα τα αποτυπώματα του. 

Η απόδειξη της ύπαρξης του Θεού ήρθε σε μένα με τη μορ-

φή ανθρώπων, ίσως Αγγέλων, με τρόπο εμπειρικό και αδια-

φιλονίκητο τέτοιο, ώστε να μαρτυρώ θριαμβευτικά, όχι θεω-

ρητικά και συλλογιστικά, αλλά μαρτυρώντας γεγονότα που 

συνέβησαν σε μένα τον ίδιο.

Ήταν χρόνια δύσκολα πριν τον πόλεμο του΄74, ήταν ανα-

Πέμπτη, 17 Οκτωβρίου 2013

Εορτή του Αγίου Λουκά του Ευαγγελιστή 18 Οκτωβρίου


Γιορτάζουμε σήμερα 18 Οκτωβρίου, ημέρα μνήμης του Αγίου και Ευαγγελιστού Λουκά, ας πουμε λίγα λόγια:
Ο Άγιος Λουκάς ο Ευαγγελιστής καταγόταν από την Αντιόχεια της Συρίας και η εθνικότητα του ήταν Ελληνική. Ήταν γιατρός στο επάγγελμα, όμως γνώριζε πολύ καλά την τέχνη της  ζωγραφικής. Μάλιστα σε αυτόν αποδίδονται οι πρώτες εικόνες της Θεοτόκου με τον Ιησού Χριστό βρέφος στην αγκαλιά της (μία εικόνα υπάρχει μέχρι σήμερα στη Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου).
Στη χριστιανική πίστη κατηχήθηκε από τον Απόστολο Παύλο, τον οποίο συνάντησε στη Θήβα όπου και από εκεί και έπειτα αφοσιώθηκε στο κήρυγμα του Ευαγγελίου. Περιόδευσε στη Δαλματία, Ιταλία, Γαλλία, Αχαΐα, Βοιωτία και άλλες περιοχές.
Ο Άγιος Λουκάς μπορεί να μην υπήρξε ένας από τους δώδεκα Αποστόλους, έδρασε, όμως, σαν Απόστολος, όπως και οι δώδεκα. Διότι έλαμψε σαν άριστος συνεργάτης της διακονίας του Αποστόλου Παύλου. Αυτό φαίνεται κατά την δεύτερη φυλάκιση του Απόστολου Παύλου στη Ρώμη, όταν ο ίδιος στη

Τετάρτη, 16 Οκτωβρίου 2013

Τί σημαίνει το όνομα “ΜΑΡΙΑ”;

Το όνομα της Παναγίας Θεοτόκου Μαρίας το τρέμουν οι δαίμονες, γιατί απ΄ αυτήν γεννήθηκε στη γη ο Σωτήρας και Λυτρωτής μας!
Εξάλλου, το μήνυμα που βγαίνει από τα αρχικά και μόνο του ονόματος ΜΑΡΙΑ, μας διδάσκει την τιμή και την αγάπη που της οφείλουμε!

Μόνη      =    Μόνο
Αύτη       =    αυτή
Ρύσεται   =    θα μας σώσει
Ιού        =   από το δηλητήριο του σατανά
Άπαντας  =    όλους

Μας έσωσε φέρνοντας στη γη τον ίδιο τον Σωτήρα, τον Ιησού Χριστό και μας σώζει καθημερινά με τις αδιάκοπες πρεσβείες της στον Υιό της και Θεό μας!

Γι΄ αυτό και η προσευχή:
“ΧΑΙΡΕ ΘΕΟΤΟΚΕ ΜΑΡΙΑ”
που πολλοί ευσεβείς Χριστιανοί συνηθίζουν να απευθύνουν στην Παναγία Μητέρα του Κυρίου, χαροποιεί τον Ουρανό και γίνεται αιτία προστασίας από τα κακά που μας περιτριγυρίζουν!

Τρίτη, 15 Οκτωβρίου 2013

Εμφανίσεις της Παναγίας



 Οι εμφανίσεις της Παναγίας σε αγίους, αλλά και απλούς ανθρώπους, είναι αναρίθμητες. Εκτός από τις εμφανίσεις Της στο Άγιο Όρος, ας αναφερθούμε στο περίφημο όραμα της Αγίας Σκέπης, που είδε ο άγιος Ανδρέας ο διά Χριστόν σαλός [1] στο ναό της Παναγίας των Βλαχερνών: η Παναγία σκέπαζε από ψηλά το λαό, προστατεύοντάς τον, μ’ ένα συμβολικό τεράστιο ύφασμα. Από το όραμα αυτό, πολύ αργότερα, καθιερώθηκε η εορτή της Αγίας Σκέπης (1 Οκτωβρίου), ξεκινώντας από τη Ρωσία, ενώ στην Ελλάδα, όπως γράφουμε παραπάνω, μεταφέρθηκε στις 28 Οκτωβρίου προς τιμήν των εμφανίσεων της Παναγίας στο μέτωπο. 



Μια πολύ γνωστή εμφάνιση της Παναγίας επίσης είναι στο μεγάλο
θαυματουργό άγιο των ρωσικών δασών Σεραφείμ του Σάρωφ(†1833), ο οποίος είχε δει τη Θεοτόκο αρκετές φορές. Η Θεοτόκος εμφανίστηκε μέσα σε υπέρλαμπρο φως και ευωδία, συνοδευόμενη από δύο αγγέλους,
τον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο, τον άγιο Ιωάννη το Θεολόγο και 12 άγιες (παρθενομάρτυρες). Το όραμα είδε έκπληκτη και η μοναχή Ευπραξία, πνευματική θυγατέρα του αγίου, στην οποία η Παναγία είπε: «Μαρτύριο δεν είναι μόνο η θυσία του σώματος, αλλά κι ο πόνος που υποφέρει η ψυχή για την αγάπη του Κυρίου». Όταν τελείωσε το όραμα, που κράτησε 4 ώρες, ο άγιος είπε στην Ευπραξία πως ήταν η 12η φορά που έβλεπε τη Θεοτόκο. 





Οι εμφανίσεις και οι θαυματουργικές επεμβάσεις της Παναγίας σε όλες τις ορθόδοξες χριστιανικές χώρες είναι κυριολεκτικά αναρίθμητες. Εικόνες που

Ἕνα θαῦμα στὸ μικροσκόπιο

Ἕνα πρωτοφανὲς θαῦμα τῆς Θεοτόκου ἀναστάτωσε τὸν θρησκευτικὸ κόσμο στὴ Γαλλία: Ὁ Μπασὰμ Ἀσσὰφ εἶναι ὑπηρέτης ἑνὸς ὀρθοδόξου σύρου στὸ Παρίσι, τοῦ Μιχαὴλ Μερέζ.
Στὶς 12 Αὐγούστου 1988 ὁ Μερὲζ ἀπουσίαζε καὶ τηλεφώνησε στὸν Ἀσσὰφ νὰ κάνει τὶς ἀπαραίτητες προετοιμασίες γιὰ τὴν ἑορτὴ τῆς Κοιμήσεως. Ὁ πλούσιος ἐπιχειρηματίας ἔχει μέσα στὸ σπίτι του ἕνα μικρὸ ἐκκλησάκι. Μέσα σ᾿ αὐτὸ ὁ πιστὸς ὑπηρέτης ἔκαψε θυμίαμα, ἄναψε ἀκοίμητη κανδήλα καὶ πρόσφερε ἄνθη στὴ Θεοτόκο, τῆς ὁποίας ὑπάρχουν ἐκεῖ πολλὲς εἰκόνες.
Ὕστερα προσευχήθηκε στὴν Παναγία γιὰ τὴν οἰκογένειά του ποὺ μένει στὴ Συρία, καὶ γιὰ τὸν κύριό του ποὺ τὸν ἀγαπᾶ σὰν πατέρα.
Τὴν ὥρα ἐκείνη ἀκριβῶς ἐμφανίζεται στὸν ὑπηρέτη ἡ Θεοτόκος καὶ τοῦ λέει:
- Σὲ προστατεύω. Εἶμαι μαζί σου. Πάρε αὐτὸ τὸ δῶρο!
Τὴν ἴδια στιγμὴ ὁ Ἀσσὰφ ἔνοιωσε νὰ γεμίζουν τὰ χέρια του μ᾿ ἕνα ὑγρό, ποὺ εἶχε τὴ σύσταση καὶ τὴν ὀσμὴ πολὺ καθαροῦ ἐλαιόλαδου.
Ὅταν ἐπέστρεψε ὁ Μερὲζ στὸ Παρίσι, πληροφορήθηκε τὸ γεγονός, ἀλλὰ προτίμησε νὰ τὸ κρατήσει μυστικό. Τὸ θαῦμα ὅμως ἐπαναλήφθηκε, καὶ τὸ θαυματουργὸ ἔλαιο ἔκανε

Ο μεγαλομάρτυρας των αθεϊστικών φυλακών της Ρουμανίας Άγιος Βαλέριος Γκαφένκου (†18.2.1952)

Στον μεγαλομάρτυρα των αθεϊστικών φυλακών της Ρουμανίας άγιο Βαλέριο Γκαφένκου (†18.2.1952) εμφανίστηκε η Παναγία, τον στήριξε στο μαρτύριό του και του είπε:
 «Εγώ είμαι η αγάπη σου! Να μη φοβάσαι! Να μην αμφιβάλλεις! Η νίκη θα είναι του Υιού μου! Αυτός αγίασε τώρα αυτό τον τόπο και τον ετοίμασε για όσα θα γίνουν στο μέλλον. Οι δυνάμεις του σκότους αυξάνουν και ακόμη θα φοβίζουν τον κόσμο, αλλά θα αφανιστούν. Ο Υιός μου περιμένει τους ανθρώπους να επιστρέψουν στην πίστη. Σήμερα οι υιοί του σκότους είναι πιο ατρόμητοι από τους υιούς του φωτός. Έστω κι αν σας φαίνεται ότι δεν υπάρχει πια πίστη στη γη, να ξέρετε ότι η απολύτρωση θα έλθει, αλλά με φωτιά και εμπρησμούς. Ο κόσμος πρέπει ακόμη να υποφέρει. Εδώ, όμως, υπάρχει πολλή πίστη και ήρθα να σας ενθαρρύνω. Κρατείτε την ομολογία σας. Ο κόσμος ανήκει στον Χριστό!» (βλ. το συγκλονιστικό βιβλίο του Ιωάννη Ιανολίδε «Ρουμάνοι Ομολογητές και Μάρτυρες του 20ού αιώνα», εκδ. «Ορθόδοξος Κυψέλη», Θεσσαλονίκη 2009, σελ. 171).

ΠΟΙΟΣ ΕΦΤΙΑΞΕ ΤΟΝ ΘΕΟ;


Ένας νέος πήγε σ' έναν σοφό γέροντα και τον παρακάλεσε θερμά:

-Πώς είναι ο Θεός;Υπάρχει Θεός; Ειπέ μου, σε παρακαλώ! Εσύ το πιστεύεις ότι υπάρχει Θεός;
-Και βέβαια το πιστεύω, του απάντησε ο γέροντας.
-Και ότι ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο, το πιστεύεις κι αυτό;
-Και βέβαια, το πιστεύω.
-Και τον Θεό ποιος τον έφτιαξε;

-Εσύ, του απάντησε σοβαρά και ξερά ο γέροντας. 

Ο νεαρός σοκαρίστηκε με την απάντηση του γέροντα. Τον ρώτησε και πάλι λοιπόν:

Δευτέρα, 14 Οκτωβρίου 2013

Μικρό Απόδειπνο


Τελείται το βράδυ, μετά το δείπνο και πριν το νυκτερινό ύπνο.


Δι' ευχών των Αγίων Πατέρων ημών, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον ημάς. Αμήν.
Δόξα Σοι, ο Θεός ημών, δόξα Σοι.
Βασιλεύ Ουράνιε, Παράκλητε, το Πνεύμα της Αληθείας, ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών, ο θησαυρός των αγαθών και ζωής χορηγός, ελθέ και σκήνωσον εν ημίν, και καθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος, και σώσον, Αγαθέ, τας ψυχάς ημών.
Το Τρισάγιον
Αγιος ο Θεός, Αγιος Ισχυρός, Αγιος Αθάνατος, ελέησον ημάς. (Τρις).
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι, και νυν, και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Παναγία Τριάς, ελέησον ημάς. Κύριε ιλάσθητι ταις αμαρτίαις ημών, Δέσποτα, συγχώρησον τας ανομίας ημίν, Αγιε επίσκεψαι και ίασαι τας ασθαινείας ημών, ένεκεν του ονόματός Σου. Κύριε, ελέησον. Κύριε, ελέησον. Κύριε, ελέησον.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι, και νυν, και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά Σου, ελθέτω η

ΤΙ ΝΙΚΑΕΙ ΤΟΥΣ ΔΑΙΜΟΝΕΣ...


Έλεγε η αμμάς Θεοδώρα, πως ήταν κάποιος αναχωρητής που είχε το χάρισμα να διώχνει τους δαίμονες από τους ανθρώπους. 

Αυτός λοιπόν τους ρωτούσε:

- Τι είναι αυτό που σας κάνει να φεύγετε; Η νηστεία;

- Μα εμείς ούτε τρώμε ούτε πίνουμε, του απαντούσαν. 

- Μήπως η αγρυπνία;

- Μα εμείς δεν κοιμόμαστε.

- Τότε μήπως η ερημητική ζωή;

- Εμείς στις ερημιές ζούμε πάντα.

- Τι λοιπόν είναι εκείνο που σας διώχνει;

- Μονάχα ένα μας νικάει: η ταπεινοφροσύνη.

Από: Οι δαίμονες και τα έργα τους, Μονής Παρακλήτου 

O Πάτερ Παΐσιος εξηγεί “Γιατί ο Θεός παίρνει τους νέους”


pater paisios eksigei giati o theos pairnei neous-Γέροντα, γιατί ο Θεός επιτρέπει να πεθαίνουν τόσοι νέοι άνθρωποι;- Κανείς δεν έχει κάνει συμφωνία με τον Θεό πότε θα πεθάνη. Ο Θεός τον κάθε άνθρωπο τον παίρνει στην καλύτερη στιγμή της ζωής του, με έναν ειδικό τρόπο, για να δώση την ψυχή του. Εάν δη ότι κάποιος θα γίνη καλύτερος, τον αφήνει να ζήση.Εάν δη όμως ότι θα γίνη χειρότερος, τον παίρνει, για να τον σώση. Μερικούς πάλι που έχουν αμαρτωλή ζωή, αλλά έχουν την διάθεση να κάνουν καλό, τους παίρνει κοντά Του, πριν προλάβουν να το κάνουν, επειδή ξέρει ότι θα έκαναν το καλό, μόλις τους δινόταν η ευκαιρία.
Είναι δηλαδή σαν να τους λέη: 

Κυριακή, 13 Οκτωβρίου 2013

Ήταν κάποτε παιδιά

Φθινοπωρινό πουλάκι τον έλεγε η μάνα του, η κυρά-Δωρούλα, τον Ιάκωβο. 

Έτσι αδύνατος κι ασθενικός που ήταν, έμοιαζε περισσότερο μ’ εκείνα τα φθινοπωρινά πουλάκια που, σαν τα βλέπεις, αναρωτιέσαι πώς θ’ αντέξουνε τα πρωτοβρόχια, πώς θα πετάξουν κόντρα στους
πρώτους παγωμένους αγέρηδες, πώς θα σκίσουν με τα φτερά τους εκείνους τους γκρίζους ουρανούς.

Και ήθελε η κυρά-Δωρούλα γερό και δυνατό τον μικρό Ιάκωβο για τα πρώτα του πεταρίσματα στη ζωή. Την ίδια όμως έγνοια είχε και για τις πνευματικές του πτήσεις. Πιο πολύ γι’ αυτά τα φτερουγίσματα ήθελε
ο Ιάκωβος να κάμει γερά φτερά.

Και τώρα, που τον έβλεπε να μεγαλώνει και δειλά ν’ ανοίγει τις φτερούγες του σαν νιόβγαλτο πουλάκι να πετάξει στους δρόμους της γης και τ’ ουρανού, χτύπαγε πιότερο με λαχτάρα η καρδιά της.

Το πρώτο της ζωής του το φτερούγισμα ο Ιάκωβος το έκανε στα εφτά του χρόνια. Κι έφτασε

ΜΕ ΤΗΝ ΜΕΣΙΤΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΣ...

 Λίγο πιο πέρα είδα να περπατάει μια ωραία υψηλή γυναίκα με βασιλικά φορέματα κάτω από τα οποία φαίνονταν τα δάκτυλα των ποδιών. Περπατούσε τόσο ανάλαφρα που από τα πόδια δεν λύγιζε ούτε το χορτάρι. Κοντά της πήγαινε ένας νεαρός που είχε ύψος ως τους ώμους της. Είχε κρυμμένο το πρόσωπο του με τα χέρια του και για κάτι έκλεγε πολύ και πικρά και παρακαλούσε, αλλά για ποιο λόγο δεν μπορούσα να ακούσω. 

Σκέφτηκα ότι είναι ο γιος της και μέσα μου διαμαρτυρήθηκα γιατί δεν τον λυπάται και δεν του εκπληρώνει το αίτημα. Αυτός έκλεγε και θρηνούσε και εκείνη δεν του εκπλήρωνε την αίτηση. (Σημείωση: Από όλα φαίνεται ότι αυτός ο νεαρός ήταν άγγελος φύλακας αυτής της νεκρής γυναίκας. Φαίνεται επίσης πόσο ενδιαφέρονται οι άγιοι άγγελοι για μας και τις ψυχές μας, αλλά εμείς δεν το βλέπουμε. Παραπέρα φαίνεται και αυτών το αίτημα είναι ανεκπλήρωτο, αν ο θάνατος μας βρει αμαρτωλούς και αμετανόητους). 

Όταν αυτοί με πλησίασαν, ο νεαρός έπεσε μπροστά στα πόδια της και άρχισε να την

Το μίσος του κόσμου


18 Εἰ ὁ κόσμος ὑμᾶς μισεῖ, γινώσκετε ὅτι ἐμὲ πρῶτον ὑμῶν μεμίσηκεν.

19 εἰ ἐκ τοῦ κόσμου ἦτε, ὁ κόσμος ἂν τὸ ἴδιον ἐφίλει· ὅτι δὲ ἐκ τοῦ κόσμου οὐκ ἐστέ, ἀλλ' ἐγὼ ἐξελεξάμην ὑμᾶς ἐκ τοῦ κόσμου, διὰ τοῦτο μισεῖ ὑμᾶς ὁ κόσμος.

20 μνημονεύετε τοῦ λόγου οὗ ἐγὼ εἶπον ὑμῖν· οὐκ ἔστι δοῦλος μείζων τοῦ κυρίου αὐτοῦ. εἰ ἐμὲ ἐδίωξαν, καὶ ὑμᾶς διώξουσιν· εἰ τὸν λόγον μου ἐτήρησαν, καὶ τὸν ὑμέτερον τηρήσουσιν.

21 ἀλλὰ ταῦτα πάντα ποιήσουσιν ὑμῖν διὰ τὸ ὄνομά μου, ὅτι οὐκ οἴδασι τὸν πέμψαντά με.

22 εἰ μὴ ἦλθον καὶ ἐλάλησα αὐτοῖς, ἁμαρτίαν οὐκ εἶχον· νῦν δὲ πρόφασιν οὐκ ἔχουσι περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτῶν.

23 ὁ ἐμὲ μισῶν καὶ τὸν πατέρα μου μισεῖ.

24 εἰ τὰ ἔργα μὴ ἐποίησα ἐν αὐτοῖς ἃ οὐδεὶς ἄλλος πεποίηκεν, ἁμαρτίαν οὐκ εἶχον· νῦν δὲ καὶ ἑωράκασι καὶ μεμισήκασι καὶ ἐμὲ καὶ τὸν πατέρα μου.

25 ἀλλ' ἵνα πληρωθῇ ὁ λόγος ὁ γεγραμμένος ἐν τῷ νόμῳ αὐτῶν, ὅτι ἐμίσησάν με δωρεάν.

26 ὅταν δὲ ἔλθῃ ὁ παράκλητος ὃν ἐγὼ πέμψω ὑμῖν παρὰ τοῦ πατρός, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας ὃ παρὰ τοῦ πατρὸς ἐκπορεύεται, ἐκεῖνος μαρτυρήσει περὶ ἐμοῦ·

27 καὶ ὑμεῖς δὲ μαρτυρεῖτε, ὅτι ἀπ' ἀρχῆς μετ' ἐμοῦ ἐστε.

                                                                            ***

18 «Αν ο κόσμος σάς μισεί, ας γνωρίζετε ότι εμένα πρώτα από εσάς έχει μισήσει.

19 Αν ήσασταν από τον κόσμο, ο κόσμος θα αγαπούσε το δικό του. Επειδή όμως δεν είστε από τον κόσμο, αλλά εγώ σας εξέλεξα από τον κόσμο, γι’ αυτό σας μισεί ο κόσμος.

20 Να θυμάστε το λόγο που εγώ σας είπα: “Δεν υπάρχει δούλος μεγαλύτερος από τον κύριό του”. Αν εμένα καταδίωξαν, κι εσάς θα καταδιώξουν. Αν το λόγο μου τήρησαν, και

Η εντολή της αγάπης


9 καθὼς ἠγάπησέ με ὁ πατήρ, κἀγὼ ἠγάπησα ὑμᾶς· μείνατε ἐν τῇ ἀγάπῃ τῇ ἐμῇ.

10 ἐὰν τὰς ἐντολάς μου τηρήσητε, μενεῖτε ἐν τῇ ἀγάπῃ μου, καθὼς ἐγὼ τὰς ἐντολὰς τοῦ πατρός μου τετήρηκα καὶ μένω αὐτοῦ ἐν τῇ ἀγάπῃ.

11 Ταῦτα λελάληκα ὑμῖν ἵνα ἡ χαρὰ ἡ ἐμὴ ἐν ὑμῖν μείνῃ καὶ ἡ χαρὰ ὑμῶν πληρωθῇ.

12 αὕτη ἐστὶν ἡ ἐντολὴ ἡ ἐμή, ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους καθὼς ἠγάπησα ὑμᾶς.

13 μείζονα ταύτης ἀγάπην οὐδεὶς ἔχει, ἵνα τις τὴν ψυχὴν αὐτοῦ θῇ ὑπὲρ τῶν φίλων αὐτοῦ.

14 ὑμεῖς φίλοι μού ἐστε, ἐὰν ποιῆτε ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν.

15 οὐκέτι ὑμᾶς λέγω δούλους, ὅτι ὁ δοῦλος οὐκ οἶδε τί ποιεῖ αὐτοῦ ὁ κύριος· ὑμᾶς δὲ εἴρηκα φίλους, ὅτι πάντα ἃ ἤκουσα παρὰ τοῦ πατρός μου ἐγνώρισα ὑμῖν.

16 οὐχ ὑμεῖς με ἐξελέξασθε, ἀλλ' ἐγὼ ἐξελεξάμην ὑμᾶς, καὶ ἔθηκα ὑμᾶς ἵνα ὑμεῖς ὑπάγητε καὶ καρπὸν φέρητε, καὶ ὁ καρπὸς ὑμῶν μένῃ, ἵνα ὅ,τι ἂν αἰτήσητε τὸν πατέρα ἐν τῷ ὀνόματί μου, δῷ ὑμῖν.

17 Ταῦτα ἐντέλλομαι ὑμῖν, ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους.


                                                                         ***

9 Καθώς με αγάπησε ο Πατέρας κι εγώ εσάς αγάπησα. μείνετε μέσα στην αγάπη τη δική μου.

10 Αν τις εντολές μου τηρήσετε, θα μείνετε μέσα στην αγάπη μου, καθώς εγώ έχω τηρήσει τις εντολές του Πατέρα μου και μένω μέσα στην αγάπη του.

11 Αυτά σας τα έχω μιλήσει, για να είναι η χαρά η δική μου μέσα σας και η χαρά σας να

Ο Ιησούς είναι η άμπελος η αληθινή



1 Ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος ἡ ἀληθινή, καὶ ὁ πατήρ μου ὁ γεωργός ἐστι.

2 πᾶν κλῆμα ἐν ἐμοὶ μὴ φέρον καρπόν, αἴρει αὐτό, καὶ πᾶν τὸ καρπὸν φέρον, καθαίρει αὐτό, ἵνα πλείονα καρπὸν φέρῃ.

3 ἤδη ὑμεῖς καθαροί ἐστε διὰ τὸν λόγον ὃν λελάληκα ὑμῖν.

4 μείνατε ἐν ἐμοί, κἀγὼ ἐν ὑμῖν. καθὼς τὸ κλῆμα οὐ δύναται καρπὸν φέρειν ἀφ' ἑαυτοῦ, ἐὰν μὴ μείνῃ ἐν τῇ ἀμπέλῳ, οὕτως οὐδὲ ὑμεῖς, ἐὰν μὴ ἐν ἐμοὶ μείνητε.

5 ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος, ὑμεῖς τὰ κλήματα. ὁ μένων ἐν ἐμοὶ κἀγὼ ἐν αὐτῷ, οὗτος φέρει καρπὸν πολύν, ὅτι χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν.

6 ἐὰν μή τις μείνῃ ἐν ἐμοί, ἐβλήθη ἔξω ὡς τὸ κλῆμα καὶ ἐξηράνθη, καὶ συνάγουσιν αὐτὰ καὶ εἰς τὸ πῦρ βάλλουσι, καὶ καίεται.

7 ἐὰν μείνητε ἐν ἐμοὶ καὶ τὰ ρήματά μου ἐν ὑμῖν μείνῃ, ὃ ἐὰν θέλητε αἰτήσασθε, καὶ γενήσεται ὑμῖν.

8 ἐν τούτῳ ἐδοξάσθη ὁ πατήρ μου, ἵνα καρπὸν πολὺν φέρητε, καὶ γενήσεσθε ἐμοὶ μαθηταί.

       
   ***

1 «Εγώ είμαι η άμπελος η αληθινή και ο Πατέρας μου είναι ο γεωργός.


2 Κάθε κλήμα ενωμένο μ’ εμένα που δε φέρει καρπό το αφαιρεί. Και καθένα που φέρει καρπό το κλαδεύει, για να φέρει περισσότερο καρπό.


3 Ήδη εσείς είστε καθαροί, εξαιτίας του λόγου που σας έχω μιλήσει.


4 Μείνετε ενωμένοι μ’ εμένα, κι εγώ θα μένω ενωμένος μ’ εσάς. Καθώς το κλήμα δε δύναται να φέρει καρπό από τον εαυτό του αν δε μένει ενωμένο με την άμπελο, έτσι ούτε εσείς αν δε μένετε ενωμένοι μ’ εμένα.


5 Εγώ είμαι η άμπελος, εσείς τα κλήματα. Όποιος μένει ενωμένος μ’ εμένα κι εγώ με αυτόν, αυτός φέρει καρπό πολύ, γιατί χωρίς εμένα δε δύναστε να κάνετε τίποτα.


6 Αν κάποιος δε μένει ενωμένος μ’ εμένα, πετιέται έξω σαν το κλήμα και ξεραίνεται, και τα συνάζουν και τα ρίχνουν στη φωτιά και καίγονται.


7 Αν μείνετε μέσα μου και τα λόγια μου μείνουν μέσα σας, ζητήστε ό,τι θέλετε και θα σας γίνει.


8 Με αυτό δοξάστηκε ο Πατέρας μου: με το να φέρετε καρπό πολύ και να γίνετε δικοί μου μαθητές.

Ή δύναμη της πίστεως

Ο Γιάννης Άπήκος, από το Μανταμάδο της Λέσβου, ξενιτεμένος στη Γερμανία, ζούσε ήσυχα και χριστιανικά με τη γυναίκα του Καλλιόπη.

Το Νοέμβριο του 1987 ή Καλλιόπη αρρώστησε σοβαρά με βαρύ εγκεφαλικό. Μεταφέρθηκε αμέσως σε γερμανικό νοσοκομείο, όπου παρέμεινε σε κωματώδη κατάσταση για πέντε βδομάδες. Οι γιατροί δεν της έδιναν ζωή. Ώρα με την ώρα περίμεναν το μοιραίο.
Στην οικογένεια επικρατούσαν πόνος και θλίψη. Να όμως πού φάνηκε κάποια ελπίδα: Ό προστάτης του Μανταμάδου, της ιδιαίτερης πατρίδας τους, ο Ταξιάρχης Μιχαήλ.
Όλη η οικογένεια γονάτισε αυθόρμητα μπροστά στο εικονοστάσι και σήκωσε τα μάτια Ικετευτικά στο εικόνισμα του αρχαγγέλου. Προσευχήθηκαν με πόνο, με πίστη, με δάκρυα. Ύστερα σηκώθηκαν γαληνεμένοι, με κάποια κρυφή ελπίδα.
Άπ' αυτήν όμως την ομαδική προσευχή απουσίασε ο αδελφός της άρρωστης, ο Ηρακλής. Ήταν μάρτυρας του Ίεχωβά, γι' αυτό είχε ανοίξει αθόρυβα την πόρτα κι είχε εξαφανιστεί.
Πρωί-πρωί ξεκίνησαν για το νοσοκομείο. Εκεί δοκίμασαν μια έκπληξη. Ή άρρωστη, πού μέχρι χθες

ΔΑΜΑΣΕ ΤΑ ΠΑΘΗ ΣΟΥ


Ένα απόβραδο, μετά τον εσπερινό, ο ηγούμενος ενός Μοναστηριού ρώτησε ένα μοναχό:

-Τί έκανες σήμερα;
-Όπως όλες τις άλλες μέρες, απάντησε ο μοναχός, ήμουν τόσο απασχολημένος ώστε αν δεν είχα τη βοήθεια της θείας Χάριτος δεν θα ήταν αρκετές οι δυνάμεις μου.
Κάθε μέρα είμαι υποχρεωμένος να κρατώ δύο γεράκια, να συγκρατώ δύο ζαρκάδια, ν’ αναγκάζω δύο κυνηγετικά γεράκια να κάνουν το θέλημα μου, να νικώ ένα φίδι, να δαμάζω μια αρκούδα και να περιποιούμαι έναν άρρωστο.
-Τι λες; αποκρίθηκε ο ηγούμενος με χαμόγελο. Τέτοιες δουλειές δεν γίνονται στο μοναστήρι μας!
-Και όμως αυτά έγιναν, επαναβεβαίωσε ο μοναχός.


Τα δύο γεράκια είναι τα μάτια μου, που πρέπει συνεχώς να τα προσέχω για να μην πέσουν σε κάτι απαγορευμένο!
Τα δύο ζαρκάδια είναι τα πόδια μου, που πρέπει να κανονίζω το βάδισμα τους αν δεν θέλω να με φέρουν στο δρόμο του κακού!
Τα δύο κυνηγετικά γεράκια είναι τα χέρια μου, που οφείλω να τα υποχρεώνω να εργάζονται και να κάνουν το καλό!
Το φίδι είναι η γλώσσα μου, που έχει ανάγκη χιλιάδες φορές την

ΤΟ ΠΑΝΕΡΙ ΜΕ ΤΑ ΣΤΑΦΥΛΙΑ


Μια φτωχιά γυναίκα περνούσε κάποτε δίπλα από ένα αμπέλι γεμάτο σταφύλια. Σταμάτησε και κοιτούσε τα κατάφορτα κλήματα και καθώς ήταν πεινασμένη, συλλογίστηκε:
- Πώς θα ήθελα να είχα ένα τσαμπί απ’ αυτά!
Εκείνη τη στιγμή περνά ο νοικοκύρης του αμπελιού, τη χαιρετά και της λέει:
- Κυρά, θέλεις λίγο σταφύλι;
Στην καταφατική απάντηση της, χάθηκε μέσα στο αμπέλι για να κόψει.
Η γυναίκα περίμενε. Πέντε, δέκα λεπτά, ένα τέταρτο πέρασε, χωρίς ο αμπελουργός να φανεί. Βαρέθηκε, λοιπόν, να περιμένει και με την ιδέα πως ο άνθρωπος την είχε ξεχάσει, ξεκίνησε να φύγει.
Μα, να! Την ίδια στιγμή, φορτωμένος ένα πανέρι με διαλεκτά σταφύλια, φαίνεται μπροστά της και της λέει χαμογελώντας:
- Να με συμπαθάς που άργησα. Μα ήθελα να σου διαλέξω από τα καλύτερα!


Η απλή αυτή ιστοριούλα, κρύβει μέσα της ένα μεγάλο μάθημα. Πολλές φορές, στην προσευχή μας, ζητάμε από τον Κύριο κάτι. Μη παίρνοντας όμως άμεση απάντηση, νομίζουμε πως ο Θεός αδιαφορεί για μας. Αλλά μετά από λίγο καιρό, η απάντηση Του έρχεται, πλούσια και ευλογημένη, όσο δεν μπορούμε να φανταστούμε. Τότε μας πιάνει ντροπή για την ολιγοπιστία μας!


Ο ΘΕΟΣ ΑΡΓΕΙ, ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΓΕΜΙΣΕΙ ΤΟ ΠΑΝΕΡΙ ΤΩΝ ΕΥΛΟΓΙΩΝ ΤΟΥ, ΠΡΙΝ ΤΟ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΠΟΥ ΤΟΥ ΖΗΤΗΣΕ ΕΝΑ ΜΟΝΟ ΤΣΑΜΠΙ!

πηγή  http://ourania-melodia.blogspot.gr/

ΤΟ ΠΑΛΑΤΙ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ


Κάποτε οι άγγελοι έχτιζαν ένα μικρό παλατάκι με χρυσά και ασημένια τούβλα.
Ξαφνικά σταμάτησαν την οικοδομή στη μέση και άρχισαν να κλαίνε.
Ένας άγιος που τους παρατηρούσε βρέθηκε σε μεγάλη απορία.
-Γιατί σταματήσατε το χρυσό σπίτι στα μισά και γιατί κλαίτε; ρώτησε.
Και οι άγγελοι απάντησαν:
-Σταματήσαμε την οικοδομή γιατί η ψυχή για την οποία χτίζαμε το παλατάκι, έκανε μια μεγάλη αμαρτία.

***
Τι κρίμα ! Μια ψυχή αμάρτησε και τόσοι άγγελοι θρηνούν!
Τι κρίμα! Έχασε το παλάτι πάνω στον ουρανό!
Ω! κι αν σκεφτόμασταν τι χάνουμε κάθε φορά που αμαρτάνουμε, ποτέ δεν θα ξανακάναμε αμαρτία, γιατί οι άγγελοι θρηνούνε, οι ουρανοί πενθούνε και το παλάτι της αιώνιας ευτυχίας μένει στα μισά και πάντα ατελείωτο!

πηγή http://ourania-melodia.blogspot.gr/

Τετάρτη, 9 Οκτωβρίου 2013

Λένε κάποιοι Χριστιανοί: "Μα δεν έχω αμαρτίες!! Δεν έχω κάνει τίποτα.."

«Τῆς μετανοίας ἄνοιξόν μοὶ πύλας Ζωοδότα…»
Παρακαλεί ό υμνωδός να του ανοίξει ό Κύριος τίς πύλες της με­τανοίας…

Αλήθεια.Πόσο δύσκολα ανοίγουν οι πύλες της μετανοίας μας!

Πόσες προφάσεις,πόσες δικαιολογίες,πόσες δυσκολίες για να δεχθεί ή ψυχή ότι φταίει.

Ότι είναι αμαρτωλή,ότι έχει ανάγκη μετανοίας.

«Καί τί έκανα;», λένε πολλοί.«Δεν έχω τίποτε το σπου­δαίο!».Καί αυτά,ενώ υπάρχουν κακίες κατά των άλλων καί λόγια πι­κρά καί υβριστικά καί μνησικακίες καί ψεύδη καί της ψυχής αμαρτω­λές επιθυμίες καί της σάρκας αμαρτήματα καί φιλαργυρίες καί σκλη­ρότητες. Καί τόσα καί τόσα άλλα…

Δεν έχουμε λοιπόν ανάγκη μετα­νοίας;Δεν χρειάζεται να καθαρίσουμε την ψυχή μας από όλα αυτά, πού μας κάνουν ενόχους ενώπιον του Θεού; Καί οδηγούν στον θά­νατο της ψυχής,